
De Stichting Groene hart roept de provincie Zuid-Holland met klem op om dit niet te doen. Het Groene Hart is één uniek gebied dat in 3 provincies is gelegen , in meer dan 50 gemeenten en in 5 waterschappen. Het grootste gevaar is de versnippering in deelgebieden en regio's. Door het schrappen van artikel 6 komt de bescherming van de kernkwaliteiten te vervallen en daarmee de uniforme eis van beeldkwaliteitsplannen. Hiervoor in de plaats komt een ingewikkeld stelsel van regels met een Kwaliteitskaart en een Kwaliteitskader, regionale gebiedsprofielen en lokale beeldkwaliteitsplannen. Dit stelsel - zo dit al controleerbaar is - werkt versnippering van dat éne Groene Hart in de hand. Bovendien is er dan geen onderscheid meer tussen zeer waardevolle open gebieden zoals het Groene Hart en verrommelde gebieden in sommige zones daarbuiten. Zo gaan bijv. de eisen die bij het Windturbinebeleid worden gesteld, uit van differentiatie: locaties binnen het GH, locaties aan de randen van het Groene Hart en locaties daarbuiten. Versnippering dus! In de Nota van Beantwoording van de PSV stelden GS en PS op 20 april 2010 nog dat : "de kernkwaliteiten moeten worden behouden of versterkt. Aan grootschalige ontwikkelingen ( zoals grootschalige stads- of dorpsontwikkelingslocaties, glastuinbouwlocaties, bedrijventerreinen, infrastructuurprojecten ) wordt in de Nationale Landschappen geen ruimte geboden."
Het kan toch niet zo zijn dat de Provincies met de mond belijden dat het Groene Hart bij hen in goede handen berust en tegelijkertijd het beschermingsbeleid uithollen?