In de vorige Flits gaf de Stichting aan dat zij uit is op dialoog met alle instellingen die serieus het Groene Hart willen redden. Deze dialoog is gebaseerd op drie doelstellingen, de drie C’s, nl. continuïteit van beleid (provincie, kom je afspraken na), convenant (maak meerjarenafspraken) en compensatie (groen voor rood). Feitelijk spreekt de Stichting Groene Hart zich hiermee uit voor een gematigd poldermodel met een evenwichtige gebiedsontwikkeling.
Helaas staat het poldermodel op springen doordat steeds vaker plannen worden doorgedrukt zonder overleg en zonder compensatie. Is het Groene hart even niet meer in de mode? Voorbeelden zijn het schrappen van het Nationaal Landschap Groene Hart, de glastuinbouw in Nieuwkoop, de grootschalige bouwplannen in Vianen en Braassemerland, de golfbaan in Amstelland en nieuwe bedrijventerreinen bij Woerden.
De Stichting Groene Hart zal het burgerlijk verzet tegen deze plannen blijven ondersteunen en de verantwoordelijke politici op hun beleid aanspreken. Waarom geven bijv. de Statenleden van D66 en SP geen tegengas?